Czy wypowiadając sakramentalne "tak", faktycznie zdajemy sobie sprawę, czego częścią stajemy się zarazem? Oczywistym jest fakt, że tworzymy rodzinę, wspólną część dwóch – jak dotąd - światów. Nagle istniejemy jako żona, jako mąż, a właściwie jako żona i mąż. Od teraz mamy siebie i dla siebie jesteśmy "w zdrowiu i chorobie(…) dopóki śmierć nas nie rozłączy."

I z „grubsza” tak rzeczywiście jest. Natomiast to, w co się „pakujemy” - „dopóki śmierć nas nie rozłączy”, niesie ze sobą znacznie więcej.

Już z wczesnej nauki religii, wiemy, że małżeństwo jest jednym z siedmiu sakramentów. Oznacza to, że jest to rodzaj aktu, niosący pewne znamiona świętości, a więc sprawa jest poważna… Zwłaszcza, że to także moment w swej wadze porównywany do konsekracji. Zatem najwłaściwszym domem dla małżeństwa, z punktu widzenia wiary chrześcijańskiej, jest eucharystia.

- Małżeństwo, to fundament do zbudowania chrześcijaństwa i zarazem zaproszenie do miłości Chrystusa – mówi Ks. Michał Kozak – Jezuita. A taka miłość bywa przeważnie zmaganiem, które poprowadzone we właściwy sposób, zwiastuje prawdziwą, trwałą miłość. Bo miłość to przecież nie tylko ciążenie serca ku danej osobie. Miłość właściwie pojęta, w wymiarze duchowym, to przede wszystkim poświęcenie i wspólne wzrastanie. Miłość to trud, wzbogacający i wzmacniający relację dwojga ludzi, decydujących się na przemierzanie życia razem. Nie mamy nigdy pewności, gdzie nas to poprowadzi. Zostaje zaufanie i decyzja. A doskonale wiemy, że nastanie moment próby. Próby uczuć czy charakteru. Jesteśmy jednostkami o wrodzonej zdolności do wzajemnego ranienia się, więc wyzwanie jest o tyle większe. Wymaga to od nas dobrego rozeznania w swojej sytuacji. Może lepiej jest się zranić i rozstać, niż tkwić w źle pojętym uczuciu. To już nie rani, a zabija.

Bardzo często, o wiele powierzchowniej traktujemy wejście w dany sakrament, niż wymaga tego nasza lojalność wobec własnych przekonań. Bierzemy ślub kościelny dla tradycji, niejednokrotnie dla białej sukni. A wiec zwycięża otoczka i forma. Gdybyśmy jednak w pełni świadomości wiedzieli, o co walczymy i jaka jest cena, może nawet nie wydobywalibyśmy swojego oręża?

Małżeństwo może być porównywalne z "przewrotem kopernikańskim", bo jego faktyczna ideologia jest przewrotna w stosunku do tego co nam się wydaje. To moment, w którym kończy się jednostkowość, a zaczyna odpowiedzialność za drugiego człowieka. Skok do dojrzałości.

[Katarzyna Kreczmer]

Chcesz wiedzieć więcej? Obejrzyj nasz reportaż.

Rynek sztuki fotografii w Polsce cz.III Istnieje wyraźny podział galerii pod względem jakości wystawianych fotografii. Galerie cieszące się prestiżem, reprezentujące najwyższy poziom lansują przede wszystkim... Czytaj Resztę

Formalności, ślub cywilny Chcąc zawrzeć związek małżeński, należy pamiętać o szeregu formalności, które należy spełnić, za nim staniemy na ślubnym kobiercu. Na wstępie musimy zdecydować,... Czytaj Resztę

Komentarze (0)

RSS Komentarzy

Imię

www

Tytuł Komentarza

Treść Komentarza

Wyślij komentarz